زلف

در این چهار سالی که در دانشکده علوم اجتماعی تحصیل کردم کم بودند اساتیدی که من را به عنوان دانشجو مجذوب و علاقه مند به کلاس کنند.در همان ترم اول بود که خلاف پیش فرض ها و خوش بینی هایی که نسبت به محیط علمی داشتم متوجه شدم برخی از کلاس ها چندان ارزش حضور مستمر را ندارند از همان دوران بود که احساس کردم غیبت حق داشنجویی من است و باید از آن استفاده کنم.آخر ترم هم طبق رسم معمول (در هفته ی جهانی جزوه!!!) جزوه ی دوستانی را که کامل تر بود می گرفتم و شب امتحان برای گرفتن نمره، تلاشی طاقت فرسا می کردم!!!

مقدمه ای که در بالا خواندید شاید چندان ارتباطی با درس جامعه شناسی هنر و ادبیات نداشته باشد اما می خواهم به خصوصیاتی از این کلاس اشاره کنم که آن را متفاوت از سایر کلاس ها می کند.

نگرش و تفکر استاد فاضلی موجب علاقه مندی بنده به درس های ایشان شده است.حضور در کلاس استاد فاضلی اصلا برای کسب نمره یا مهم بودن حضور و غیاب نبود.در این کلاس احساس نمی کردم که غیبت حق دانشجویی من است وسعی کردم در تمامی جلسات حضور داشته باشم.

شور و علاقه ی استاد به مباحث کلاسی جالب توجه است.نمی دانم دقت کرده اید یا نه در طول 2 ساعت کلاس درسی،استاد لحظه ای نمی نشیند (من که به یاد نمی آورم) در این چهار سال تحصیل فقط دو تن از اساتید را دیده ام که این چنین علاقه مند و پر انرژی صحبت می کنند گویی رسالتی بر دوش دارند تا دانشجویان را علاقه مند کرده و سر ذوق بیاورند.البته شاید اساتید بزرگوار دیگری هم باشند اما اشاره ی من به اساتیدی بود که با آنها درس داشته ام.

یکی از حسن های کلاس برای من و دوستان هم فکرم تغییر نگرشی بود که در سال های ابتدایی ورود به دانشگاه داشتیم.علاقه مندی به کلاس و مباحث درسی در سال های ابتدایی در بین ما وجود نداشت و حالا احساس می کنیم که اگر در همان ترم های ابتدایی اساتیدی همچون دکتر پیران،دکتر فاضلی و دکتر توفیق داشتیم وضعیت علمی و تحصیلی ما حکایت دیگری داشت.

تسلط ایشان به مباحث ارائه شده، سادگی و قابل فهم بودن گفتار ایشان واستفاده از روش های متفاوت آموزشی از دیگر نکات مثبت کلاس است .

نوشتن در دنیای مجازی علاوه بر اینکه به ما امکان می دهد تا نوشته هایمان دسته بندی شوند و آنها را به صورت آرشیوی در اختیار داشته باشیم این امکان را می دهد که زندگی در فضای مجازی را تجربه کنیم.

همچنین استفاده از پاور پوینت با وجود انتقادات وارده از سوی برخی دوستان، برای فهم و انتقال مطالب در حالت کلی مفید بوده است.

پ ن:شاید دوستان به بنده خرده بگیرند که سراسر این نوشته تعریف وتمجید از استاد بود اما در واقع این طور نیست.کافیست مقایسه ای با سایر کلاس ها داشته باشید آن وقت متوجه می شوید که این نوشته چندان اغراق آمیز نبوده است.و بعد از فارغ التحصیلی اگر بخواهم خاطرات این چند سال آموزشی را در ذهن مرور کنم بی شک کلاس هایی را به یاد می آورم که از آنها چیزی یاد گرفته ام و حس خوبی از آن کلاس های انگشت شمار در لابلای خاطرات تلخ و شیرین ذهنم نقش بسته است.